Denge

Bu aşk ikimize ağır geliyordu.
Sen çektin gözlerini.
Dengelesin diye teraziyi.
Gözlerle gitti, bitti her şey.
İzler silindi teker teker.
Bastırdım anlık hislerimi.
Dengelesin diye teraziyi.
Yaktım tüm yaşanmışları,
Yaşanacak olanları.
Neye yaradı terazi, kime lazımdı denge

Önce sen sonra ben ve şimdi ikimiz.
Unutulmaz sandığımız heyecanları nasıl da unuttuk.
Nasılda unutturduk birbirimize gözlerimizi.
Ya kalplerimizi…
Kimin icadıydı şu terazi, bize ne lazımdı denge.
Sen benimdin ben de senin.
Şimdi bak kalmış mı bende bir eserin?