SENSİZ
Sensiz;
Sabahın ilk ışıklarında uyanıyorum
İliklerime kadar sensizliği hissediyorum
Kayboldum ,
Geceden kalma karanlıkların birindeyim
Sensiz;
Bilmem nerelerdeyim,ne haldeyim
Yolumu bulamıyorum
Hangi yöne gideceğim, bilmiyorum
Çıkıp gelsen ,tutsan ellerimden
Işığınla aydınlatsan yolumu
Kurtarsan beni karanlıklardan
Ne olduğu belirsiz şu halimden
Değerini anladım giderken bu evden
Geriye hiçbir şey kalmadı gayrı kederden
Isıtmıyor ellerimi başka bir el
Titretmiyor bedenimi başka bir beden
Yokluğun hapsetmiş tüm sıcaklığını bu evin
Buza kesmiş saçakları,damlıyor çatısı
Tüm soğukluğunu yaşıyorum sensiz bu evin
Yalnızlığa mahkum yüreğim